Οι άνθρωποι της τέχνης σχολιάζουν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ

Άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης σχολιάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα και τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και ξεδιπλώνουν τις δικές τους προσδοκίες για το επόμενο διάστημα.

Δήμος Αβδελιώδης, σκηνοθέτης

Νίκη - απελευθέρωση από τον φόβο

Είναι μια νίκη και απελευθέρωση απέναντι στον φόβο, ο οποίος είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερο κακό και από την ανέχεια και από τη φτώχεια. Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν αυτός που δεν φοβήθηκε το 2012 και συνέχισε να μη φοβάται. Έδωσε τον τόνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει τώρα τη μεγάλη ιστορική ευθύνη για την εδραίωση της δημοκρατίας και της ευημερίας που είναι ζητήματα όχι μόνο της Ελλάδας αλλά όλου του πλανήτη.

Σπύρος Ασδραχάς, ιστορικός

 

Ο λαός να επιβάλει τη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ - ΚΚΕ

Αν υπάρχει μια μεγάλη ευθύνη με επίσης μεγάλο ιστορικό βάθος, αυτή η ευθύνη αφορά το ΚΚΕ. Μένω με την εντύπωση, για να μην πω πεποίθηση, ότι η παράδοση των Ελλήνων κομμουνιστών είναι περισσότερο η αυτοθυσία παρά ο μικροχρονικός καιροσκοπισμός. Η λέξη "αναθεώρηση" θα πρέπει τώρα να ανασηματοδοτηθεί, η αυτοκριτική να αποκτήσει το πραγματικό της νόημα. Όλα αυτά σημαίνουν ότι ο φυσικός σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να είναι το ΚΚΕ: ας επιβάλουν αυτή τη συμμαχία όσοι το έχουν εμπιστευτεί.

Νάνος Βαλαωρίτης, ποιητής

Είναι μόνον η αρχή

Δεν μπορεί να είμαι πιο ευχαριστημένος. Ελπίζω με τα τελικά αποτελέσματα να έχει αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ για να μπορέσει να κυβερνήσει σωστά. Όλη η Ευρώπη σήμερα μιλάει για μας και, να μη βαυκαλιζόμαστε, ήδη άρχισαν οι απειλές, από πού αλλού, από τη Γερμανία. Η Bild εστίασε στο γεγονός ότι μπαίνει πάλι στη Βουλή η Χ.Α. και αυτό μου φαίνεται πάρα πολύ ύποπτο. Από την άλλη, λένε με μεγάλους τίτλους "Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, φρίκη για το ευρώ". Είναι μόνο η αρχή, πιστεύω θα έχουμε βομβαρδισμό από τέτοια μηνύματα. Να προετοιμαστούμε ώστε να μπορούμε να απαντάμε. Εγώ έχω γράψει ήδη πολλά πολεμικά άρθρα εναντίον της Γερμανίας, αλλά αν συνεχίσουν αυτή την ιστορία, θα γράψω κι άλλα. Από τη Γαλλία μου στέλνουν συγχαρητήρια. Θα απαντήσω λέγοντας ότι τους συγχαίρω κι αυτούς διότι κι αυτούς θα βοηθήσει όλη αυτή η ιστορία όπως και τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.

Παντελής Βούλγαρης, σκηνοθέτης

 

Οι ελπίδες μας να γίνουν πράξη

Μεγάλο γεγονός στην ιστορία του τόπου. Ο ελληνικός λαός ξεπέρασε το αίσθημα του φόβου. Από αύριο περιμένει να δει στην καθημερινότητα τις ελπίδες του να γίνονται πράξη. Μπορούμε να καταφέρουμε πολλά.

Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης

 

Να ξεφύγουμε από την οικονομική μιζέρια

Είναι μια ιστορική νίκη για την Ελλάδα. Ήταν καιρός να αλλάξουν τα πράγματα, να έρθουν νέοι άνθρωποι στο προσκήνιο. Και ο πολιτισμός, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, πρέπει να έχει προτεραιότητα. Έχω διαβάσει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό και μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση. Και επιτέλους πρέπει να ξεφύγει η κοινωνία από την οικονομική μιζέρια στην οποία είχε βυθιστεί τα τελευταία πέντε χρόνια.

Μιχάλης Γρηγορίου, συνθέτης

Ιστορική στιγμή για όλη την Ευρώπη

Είναι μια ιστορική στιγμή όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για όλη την Ευρώπη και όσο κι αν ακουστεί αστείο, αισθάνομαι περήφανος ως πολίτης αυτής της χώρας.

Σωτήρης Δημητρίου, ανθρωπολόγος, θεωρητικός του κινηματογράφου

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι απόηχος της Εθνικής Αντίστασης

Η ιστορική νίκη της ριζοσπαστικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει πολλά. Πρώτον, ότι αποτελεί μια πανευρωπαϊκή, αν όχι παγκόσμια, ένδειξη ότι στην κρίση που περνάμε και που είναι η σημαντικότερη στην ιστορία της ανθρωπότητας, κρίση που απειλεί τον ίδιο τον πλανήτη μας, οι άνθρωποι αποφασίζουν να αντισταθούν και να πάρουν υπεύθυνη θέση ως ενεργά υποκείμενα, ως διαχειριστές της ιστορίας τους. Δεύτερο και πολύ σημαντικό, δείχνει ότι οι μεγάλοι κοινωνικοί και απελευθερωτικοί αγώνες που έχει διεξαγάγει στην πρόσφατη ιστορία της η χώρα μας συνιστούν μια συσσωρευμένη, υποσυνείδητη ίσως, ιστορική παρακαταθήκη. Με άλλα λόγια, η εκλογική νίκη που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες έντονου εκφοβισμού και τρομοκράτησης αποτελεί απόηχο της μεγαλειώδους Εθνικής Αντίστασης του ελληνικού λαού κατά της θυελλώδους εξάπλωσης του ναζισμού, στα 1940-41. Τρίτο, αποκαλύπτει την κρυμμένη δυναμική της κοινωνίας, η οποία εκδηλώνεται ή με τους Αγανακτισμένους των πλατειών ή με τη συγκρότηση των κοινωνικών ιατρείων και με άλλους τρόπους, για να ξεπηδήσει αιφνίδια στην οργάνωση ενός νέου ιστορικού αφηγήματος. Η εκλογική νίκη δεν αποτελεί το τέλος μιας σειράς προσπαθειών, αγώνων και ελπίδων. Είναι η αφετηρία ενός νέου ξεκινήματος του λαού μας, να ανακτήσει την αξιοπρέπειά του, να ακουστεί η φωνή του και να επέμβει υπεύθυνα στην οικοδόμηση του μέλλοντός του. Είναι η αφετηρία για να επανέλθει η ηθική -με την ευρύτερη έννοια- στην πολιτική και στη ζωή μας.

Μάρω Δούκα, συγγραφέας

Ο αγώνας θα είναι δύσκολος

Όχι εμείς, που δεν είχαμε γεννηθεί, αλλά έχω την αίσθηση ότι η ελληνική κοινωνία χρειάστηκε να περιμένει 70 χρόνια μέσα από αγώνες και σκαμπανεβάσματα και περιπέτειες και διαψεύσεις για να ξαναβρεί τον βηματισμό της. Και εννοώ βέβαια ότι από το 1944 χρειάστηκε να βρεθούμε στο 2014 για να μπορέσουμε να ξαναπιάσουμε το νήμα. Επειδή όμως μαγικά ραβδάκια δεν υπάρχουν και ο αγώνας είναι μακρύς και δύσκολος, θα πρέπει όλοι και όλες να μάθουμε να ζούμε ως μαχόμενοι πολίτες.

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, σκηνοθέτης

Συγκίνηση και χαρά

Από την εφηβεία μου βρίσκομαι στον χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς. Σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα για τους αριστερούς. Προλάβαμε να δούμε τη μέρα που θα κατεβαίνουμε στους δρόμους για να στηρίξουμε μια κυβέρνηση και όχι μόνο για να κάνουμε αντιπολίτευση. Συγκίνηση και χαρά, λοιπόν. Τίποτε άλλο!

Κυριάκος Κατζουράκης, ζωγράφος

Αρχή μιας στροφής προς τη Δημοκρατία

Το αποτέλεσμα είναι μια νίκη που την περίμενε ο ελληνικός λαός εδώ και δεκαετίες, ανεξάρτητα από την όποια κατάληξη θα έχει το ζήτημα της αυτοδυναμίας, που πιστεύω ότι θα επιτευχθεί. Είμαι πεισμένος ότι θα είναι η αρχή μιας μεγάλης στροφής των ευρωπαϊκών κρατών προς μια περισσότερο δημοκρατική διαχείριση. Το αποτέλεσμα οφείλεται στην ομαδική δουλειά πολλών. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει έναν χαρισματικό ηγέτη και όσοι εργάστηκαν με ανιδιοτέλεια γι' αυτό το αποτέλεσμα είναι επίσης χαρισματικοί.

Γιώργος Κιμούλης, ηθοποιός

Να επανασυνδέσουμε το πολιτικό με το κοινωνικό

Η Αριστερά στην εξουσία! Δεν είναι όνειρο πια. Είναι πραγματικότητα! Σήμερα τιμούμε όλους αυτούς, που βασανίστηκαν και πέθαναν έχοντας ως όραμά τους το "να μην μπορεί κάποιος να είναι ευτυχισμένος αν όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι". Κι ερχόμαστε εμείς τώρα, να πραγματοποιήσουμε το όραμα αυτό μετά από τόσα χρόνια, ελπίζοντας πως τα δικά μας παιδιά θα μπορέσουν να έχουν ένα καλύτερο μέλλον. Η χώρα, που θεωρήθηκε ως ο τελευταίος τροχός της αμάξης, η χώρα που τιμωρήθηκε πιο σκληρά απ' όλες τις χώρες της Ευρώπης, καλείται τώρα να μπει μπροστά και να σώσει αυτό που αξίζει να σωθεί από την ευρωπαϊκή κληρονομιά: τη δημοκρατία, την εμπιστοσύνη στον λαό και την ισότιμη αλληλεγγύη. Το ανάστημα που σηκώνουμε αυτή τη στιγμή κερδίζει τη χαμένη μας αξιοπρέπεια. Ποιος θα το περίμενε πως εδώ, σ' αυτή τη μικρή χώρα, θα δημιουργηθεί το πρώτο ρήγμα στον μονόδρομο του νεοφιλελευθερισμού; Τώρα είναι στο χέρι μας και οφείλουμε να επανενώσουμε τον διαλυμένο κοινωνικό ιστό, να αντεπιτεθούμε στην ανθρωπιστική κρίση αντιτασσόμενοι στη λιτότητα και να επαναφέρουμε τον πολίτη στον χώρο της πολιτικής με τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού μας συστήματος. Είναι στο χέρι μας και οφείλουμε να επανασυνδέσουμε το κοινωνικό με το πολιτικό.

Μαρία Κομνηνού, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών, γενική γραμματέας της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Ελπιδοφόρο μήνυμα ενάντια στη λιτότητα

Η μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τις ελληνικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις που παλεύουν ενάντια στον μονόδρομο της λιτότητας και τις καταστροφικές συνταγές του νεοφιλελευθερισμού. Ιδιαίτερα για τον χώρο του πολιτισμού, που στη χώρα μας έχει υποστεί καταστροφικές συνέπειες, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποτελέσει μια καινούργια αφετηρία, με συμμάχους σημαντικούς καλλιτέχνες και θεσμούς που υποστηρίζουν τις νέες τάσεις στον κινηματογράφο και το θέατρο και παρά τις ασφυκτικές συνθήκες διαμορφώνουν ένα κριτικό έργο... Θεσμούς που παρά τις δύσκολες συνθήκες κρατούν το κοινό σε επαφή με τα ριζοσπαστικά και πολιτικά καινοτόμα ρεύματα.

Νίκος Κούνδουρος, σκηνοθέτης

Η αριστερή Ευρώπη μας περιμένει

Από τότε που θυμάμαι τη ζωή μου, με κυνηγάει η υποψία και η καταγγελία του αριστερού. Κατάφερα επί τόσα πολλά χρόνια να παραμείνω ακέραιος δημοκράτης και αγωνιστής του ευρύτερου αριστερού χώρου. Πάντα παράνομος. Πάντα μπροστά στον αγώνα για μια πολιτική επιβίωση, με ό,τι συνέπειες κουβαλάει αυτή η θέση σε κοινωνίες υπερδημοκρατικές. Τώρα, έχοντας επενδύσει σε αυτό το καινούργιο σύνθημα και την αμφιβολία για το τι είδους αριστεροί είμαστε και παραμένουμε, επενδύουμε σε ελπίδες. Ελπίζω η πρωτοφανής νίκη του ΣΥΡΙΖΑ να είναι μια απαρχή. Η αριστερή Ευρώπη μάς περιμένει.

Σταμάτης Κραουνάκης, συνθέτης

Τώρα δουλειά!

Έχω χαρά. Η πίστη μου στη δικαιοσύνη και στην αλήθεια δεν με πρόδωσε. Είμαι καλλιτέχνης, ούτε θέλω ούτε δικαιούμαι να πω πολλά. Με προτεταμένα τα στήθη απέναντι στον εχθρό, τεχνίτες εγώ και η ομάδα μου πολλά χρόνια, εδώ στον σταθμό που εργάζομαι, υπογραφή της ευρύτερης Αριστεράς. Να χαρώ που δεν πήγανε χαμένα τα λόγια, τα τραγούδια, οι παραστάσεις. Μια σκληρή δεκαετία αγώνων, πολέμου, στοχοποίησης, ψυχροπολεμικής καταστολής, αυτοκτονιών, βίας, διάλυσης ενός λαού γλεντζέ, καλόκαρδου και ποιητή, έχουμε δικαίωμα όσοι δόσαμε και πολεμήσαμε να χαρούμε. Τώρα δουλειά όλοι. Πολλή και με το φως. Τελειώσαμε με τα καθάρματα, να μη γεννήσουμε άλλα.

Θανάσης Ρεντζής, σκηνοθέτης

Μια νέα μέρα ξημέρωσε

Το αποτέλεσμα των εκλογών μάς δίνει την ανάσα που από καιρό ήταν απαραίτητη ώστε να αποτραπεί ο ολοκληρωτικός αφανισμός της χώρας. Δεν είναι τόσο ζήτημα πολιτικής διαφοράς μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς όσον μεταξύ προδοτών και πατριωτών. Ποτέ άλλοτε αυτή η χώρα δεν είχε γνωρίσει τέτοιους προδότες, δόλιους, ανίκανους και χαιρέκακους για την καταστροφή που προκάλεσαν. Η Νέμεσις ως προς αυτό πρέπει να είναι αμείλικτη και χωρίς καμία αναβολή. Ωστόσο μια νέα μέρα ξημερώνει και ο ΣΥΡΙΖΑ συνοδεύεται από τις ευχές και τις προσδοκίες όλων μας. Και θα ήθελα να υπομνήσω το ζήτημα της απουσίας από την προεκλογική ατζέντα των κυρίων θεμάτων της προϊούσας ιστορικής περιόδου, που είναι η τεχνολογία και ο πολιτισμός. Τα δύο αυτά κρίσιμα ζητήματα είναι καθ' όλα κομβικά προς κάθε άλλη πλευρά της ζωής μας.

Ροβήρος Μανθούλης, σκηνοθέτης

Να ετοιμαστούμε για νέους αγώνες

Είμαι πολύ συγκινημένος. Θα είχαμε γλιτώσει πολλά αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκλεγεί με το ίδιο ποσοστό μερικά χρόνια πιο πριν. Είναι πολύ να έρχονται οι αλλαγές σε μια χώρα, για να μην πω στον κόσμο, κάθε 50 χρόνια. Τις αισθάνομαι αντιστασιακές αυτές τις εκλογές. Στην Κατοχή ήμουν οργανωτής στη γειτονιά μου των μυστικών εκλογών, αλλά σε πανελλήνια έκταση, για τη Βουλή του Βουνού που συνήλθε στους Κορυσχάδες. Είχαν τελικά ψηφίσει 1.150.000 Έλληνες. Ποτέ δεν έχω νιώσει τέτοια συγκίνηση όσο τότε (το 1944, 14 ετών) αλλά και τώρα. Και ετοιμαστείτε για καινούργιους αγώνες. Είναι αδύνατον να πιθανολογήσει κανείς το τι περιμένει την Ελλάδα μετά την ιστορική αυτή νίκη της Αριστεράς, επειδή η νίκη αυτή είναι ταυτόχρονα και μια θηριώδης ήττα της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Και θα ήθελα να εκδηλώσω τον θαυμασμό μου για την έξοχη συμπεριφορά προς τα έξω και τη σεμνότητα που διακρίνει τα ηγετικά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα τού Αλέξη Τσίπρα.

Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ηθοποιός

Διαχείριση της νίκης χωρίς ακρότητες

"Σήμερα είναι μια άλλη μέρα, με πολλές ελπίδες. Υπάρχει ενθουσιασμός και προσδοκίες για καλύτερες μέρες. Πιστεύω πως αυτές οι μέρες θα έρθουν. Είναι ένα ιστορικό γεγονός ότι ένα αριστερό κόμμα για πρώτη φορά αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση. Αυτό δείχνει μια στροφή του κόσμου που είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Τώρα χρειάζεται προσωπική αφοσίωση, χωρίς ακρότητες και έπαρση, και καλή διαχείριση της νίκης.

Για μας, τους ανθρώπους της τέχνης, είναι μια ιδιαίτερη στιγμή. Πιστεύουμε ότι τα χρόνια που έρχονται θα είναι λιγότερο μίζερα και πιο ευτυχισμένα. Η κοινωνία πρέπει να συσπειρωθεί γύρω από τις κοινές ελπίδες, να συνεννοηθεί χωρίς κραυγές αλλά με επιχειρήματα. Αυτό για μας είναι ένα ουσιαστικό βήμα για να παραγάγουμε πολιτιστικό έργο, που είναι κινητήρια δύναμη της δημοκρατίας.

Δημήτρης Σεβαστάκης, καθηγητής ΕΜΠ

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγει το προγενέστερο θα χαθεί

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πλήρης αν μεταβάλει τις πολιτικές ποιότητες και στο εσωτερικό του και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η πολιτική παραγωγή είναι υποτυπώδης τα τελευταία χρόνια και αντανακλά την παραγωγική υστέρηση και την πλήρη αδυναμία πολιτικού σχεδιασμού. Παλαιοκομματικές τακτικές, ατομικές στρατηγικές δίνουν μια παράσταση παρεμφερή με τις προγενέστερες εξουσιαστικές τεχνικές. Ηθική χειρονομία περιμένει ο κόσμος για να δώσει πίστωση στον ΣΥΡΙΖΑ. Και η πίστωση είναι σήμερα μια μορφή πίστης. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγει το προγενέστερο, θα χαθεί. Η νίκη θα είναι θνησιγενής και αυτό θα είναι μια βαθύτατη ιστορική ματαίωση. Να ελπίζουμε και να πιέζουμε κριτικά.

Πηγή: Αυγή

Τα κάγκελα έπεσαν

Του Στρατή Μπουρνάζου (από εδώ)

«Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Yπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας». 

Ανδρέας Εμπειρίκος από την «Yψικάμινο»

Η ελπίδα ήρθε! Αν ψάξω να βρω μια φράση που να συνοψίζει όσα ζούμε θα διάλεγα αυτήν: το προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ («Η ελπίδα έρχεται»), αλλά σε άλλο χρόνο. Για την ελπίδα, την έξαψη και τον μέλλοντα που έγινε ενεστώτας θέλω λοιπόν να γράψω σήμερα. Όχι μόνο επειδή η χαρά και η έξαψη μας κατακλύζουν, ούτε για να κάνουμε ένα διάλειμμα από την πολιτικολογία. Αλλά επειδή μιλώντας για τη χαρά, το τέλος του φόβου, την πίστη ότι τα πράγματα αλλάζουν, βρισκόμαστε στην καρδιά της πολιτικής. Και επειδή αυτή η δεξαμενή συναισθημάτων αποτελεί κινητήρια δύναμη και μεγάλο όπλο της νέας κυβέρνησης.

Έγινε λοιπόν κάποιο θαύμα το βράδυ της Κυριακής; Βρήκαμε το μαγικό ραβδί που μ’ ένα άγγιγμα μεταμορφώνει τα πάντα; Ναι, μάλιστα, αυτό ακριβώς. Σοβαρολογώ — όσο και αν πάντα κορόιδευα τους μάγους και τα ραβδιά τους. Γιατί το μέλλον εισβάλλει ορμητικά στο παρόν, και η προσδοκία, η οποία δεν έχει ακόμα πραγματωθεί, γίνεται παράγοντας υλικός που αλλάζει τους ανθρώπους και ωθεί στην πράξη.

Αυτή η προσδοκία, που έπνευσε σαν δροσερό αεράκι την Κυριακή, έγινε άνεμος ορμητικός τις επόμενες μέρες. Ο πολιτικός όρκος, ο Τσίπρας στην Καισαριανή, τα κάγκελα που έπεσαν μπροστά από τη Βουλή, η επαναπρόσληψη των καθαριστριών, η κατάργηση του πεντάευρου στα νοσοκομεία, η ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών, η άρση της πολιτικής επιστράτευσης, όλα αυτά, πολύ περισσότερο από αυτό καθαυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, φούσκωσαν τα πανιά, δημιούργησαν εμπιστοσύνη και διέλυσαν μύθους.

Πρώτον, έκαναν φανερή τη διαφορά, τη διαφορά της Αριστεράς. Με λίγες κινήσεις, η μοιρολατρία του τύπου «όλοι ίδιοι είναι» διαλύθηκε σαν καπνός. Ανεξάρτητα από τις συγκρούσεις, τις δυσκολίες, τις αποτυχίες και τις επιτυχίες που θα έρθουν, φάνηκε ξεκάθαρα ότι δεν είναι «και οι 300 ίδιοι».

Δεύτερον, μας έδειξαν ότι υπάρχουν μέτρα σπουδαία, πρώτης προτεραιότητας, που μας κάνουν να ανασάνουμε, κι όμως δεν κοστίζουν ούτε ένα ευρώ: από την ιθαγένεια μέχρι την αποκαθήλωση των κιγκλιδωμάτων. Και άλλα, που δεν είναι μέτρα, αλλά είναι καταλυτικά: πολύ απλά το να μην είσαι, ως δημόσιο ήθος και παρουσία, Άδωνης, Βορίδης και Βενιζέλος.

Τρίτον, άξαφνα, μας αποκάλυψαν πόσο είχαμε βουλιάξει στη μιζέρια, την αθλιότητα, την ακροδεξιά. Δεν μιλάω μόνο για τα φωτεινά πρόσωπα που διαδέχθηκαν τον σκοτεινό θίασο. Αλλά και για το ότι όλοι, ακόμα και εμείς (οι αριστεροί, οι κινηματίες, οι συριζαίοι, ακόμα και οι αριστερότατοι και συριζότατοι) είχαμε εγκλωβιστεί σε αυτό τον αποπνικτικό ορίζοντα, που μας καταπλάκωνε και μας εμπόδιζε να ονειρευτούμε. Κι όταν καταλάβαμε ότι το να καταργηθούν τα κάγκελα ή το πεντάευρο δεν είναι δα κάτι τόσο μακρινό και άπιαστο, ο ορίζοντας άνοιξε. Σοκ, οδυνηρό και λυτρωτικό μαζί. Μετεβλήθη εντός μας ο ρυθμός του κόσμου, πέσαν και τα εντός κάγκελα.

***

Αγκάθια υπάρχουν πολλά. Και αυτά που θα έρθουν, τα μεγάλα και δύσκολα (ο πόλεμος με τη διαπλοκή, η διαπραγμάτευση), αλλά και τα γαϊδουράγκαθα που είναι ήδη εδώ (οι ριζωμένες νοοτροπίες ή το συνοικέσιο με τους ΑΝΕΛ). Θα μείνω σε δύο σημεία.

Το πρώτο για λόγους ειλικρίνειας  και εξήγησης, και όχι τόσο για να σας πείσω. Με χωρίζει –και μας χωρίζει τους περισσότερους, νομίζω– ένα χάσμα από τους ΑΝΕΛ, με τον εθνικιστικό, ξενοφοβικό, δημαγωγικό, ενίοτε ομοφοβικό, αντισημιτικό και ακροδεξιό αέρα τους. Και όμως, πιστεύω ότι η συμμαχία μαζί τους ήταν προτιμότερη από το Ποτάμι. Όχι επειδή το Ποτάμι είναι κατ’ ανάγκην χειρότερο (μπορούμε να συζητάμε ώρες επ’ αυτού). Αλλά επειδή υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά: μια κυβέρνηση με το Ποτάμι θα ήταν εξαρχής ετοιμόρροπη. Πρώτον, επειδή στην τομή Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο (που όσο κι αν δεν πρέπει να την απολυτοποιούμε, διαπερνάει καθοριστικά την κοινωνία μας) το Ποτάμι είναι απέναντι. Δεύτερον, επειδή στο κρίσιμο θέμα της διαπλοκής το Ποτάμι κολυμπάει σαν το ψάρι στο νερό. Τρίτον, επειδή το Ποτάμι, έχοντας πια ως έναν βασικό  άξονα τον αντισυριζισμό (δεν χρειάζονται ενδελεχείς έρευνες, αρκεί να κάτσεις σε μια παρέα με ποταμίσιους), θα ροκάνιζε από την πρώτη μέρα την κυβέρνηση. Αντίθετα οι ΑΝΕΛ –όχι επειδή είναι «καλύτεροι», αλλά για λόγους πολιτικής επιβίωσης– έχουν λόγους να τη στηρίξουν.

Το σπουδαίο όμως, το πιο σπουδαίο για μένα, είναι το δεύτερο. Και εδώ θα ευχόμουν να μπορώ να πείσω όλους όσους με διαβάζετε, και πολλούς ακόμα. Η κυβέρνηση αυτή, και η στιγμή αυτή, είναι μια τεράστια ευκαιρία. Όχι μόνο για τους αριστερούς και την Αριστερά, αλλά για τη δημοκρατία, τα δικαιώματα, την προκοπή και τη δικαιοσύνη, για τη χώρα μας και αρκετά παραέξω. Ας μην τη χάσουμε λοιπόν την ευκαιρία. Όπως έλεγα και την προηγούμενη Κυριακή, και το ξαναλέω τώρα με μεγαλύτερο πάθος: Να αδράξουμε τη στιγμή, και να δράσουμε συγκεκριμένα· και σε αυτή τη βάση, της πράξης, να οικοδομούμε συμφωνίες, συναινέσεις και ρήξεις.

Λέω λοιπόν, και θέλω να το φωνάξω με όλη μου τη δύναμη: Να μην εγκλωβιστούμε σε άγονες δοξολογίες και εξίσου άγονες περιχαρακώσεις, αλλά τη στήριξη ή την κριτική μας να τη φανερώσουμε πράττοντας. Να ξέρουμε από τώρα ότι θα υπάρχουν και χαρές και απογοητεύσεις, και νίκες και αποτυχίες — και να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να γίνονται πράγματα. Και αν καιγόμαστε να διαχωριστούμε από τους ΑΝΕΛ (που, πάντως, δεν είναι το μόνο πρόβλημα εντός τηε κυβέρνησης), αντί να «κολλήσει η βελόνα» στο πόσο εθνικιστές  και ξενοφοβικοί είναι –που είναι–, ας διαχωριστούμε με πράξεις: ας κάνουμε ό,τι μπορούμε, λ.χ.,  για να υλοποιηθεί τάχιστα το σύμφωνο και ο γάμος για τα ομόφυλα ζευγάρια, η ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών. Και αυτό αφορά όχι μόνο τους συριζαίους, αλλά ένα πολύ ευρύτερο δυναμικό αριστερών, προοδευτικών και έντιμων ανθρώπων, από τη στάση των οποίων θα κριθούν πολλά.

Πάντως, αν η κυβέρνηση προχωρήσει με τον βηματισμό της πρώτης εβδομάδας μπορούμε όχι απλώς να χαμογελάμε, αλλά να χαιρόμαστε πραγματικά. Και σε ένα μήνα να είμαστε πια σε άλλη πίστα για τα δικαιώματα, το δίκιο, την αλληλεγγύη, την πρόνοια και τη δημοκρατία. Το μέλλον πλησίασε, και ήρθε στο σήμερα. Και το μέλλον αυτό θέλουμε να διαρκέσει πολύ!